گؤزه‌لیم گوزلرینین صحبتی هر یاندا اولور

بو ملاحتلی باخیشلار قوزی جیراندا اولور

بیر علاج ائت منه، ایستکلی طبیبیم سن‌سن

عاشیقین چاره‌سی اوز سئودیگی جاناندا اولور

بولبول ایستر گولی طوطی- شکری، من‌ده- سنی،

عشق سوداسی بو اوچ عاشیق نالاندا اولور

نه طبیعت گوروب عمرونده، نه دنیا یئتروب

او گؤزه‌ل‌لر کی، بیزیم آذربایجاندا اولور

گول اگر بولبولی اینجیتسه، وفاسیز دئمه‌یین

قیزلارین تقصیری اولماز؛ گنه اوغلاندا اولور

بو گؤزه‌ل‌لیک که سنین وار، گؤزه‌لیم، انصافاً

نه ملک‌ده، نه پری‌ده، نه ده انساندا اولور

مبتلا کونلومه، بیلمم نه اولوب هر گون ایتیر

آختاریر کن یئنه اول زولف پریشاندا اولور

واحدین بللی ده‌گیل مسکنی پروانه کیمی

گاه شمعه دولانیر، گاه گولوستاندا اولور

شاعیر: علی آقا واحد

موسیقی مجلسی‌نین طرفه علامت‌لری وار

گوش قیل گور نئجه جانسوز حکایت‌لری وار

موسیقی ذوقینه اول کس کی، ده‌گیلدیر واقف

بو بساطین نه بیلیر، کیم نه شرافت‌لری وار

تاری، بیهوده حساب ائتمه، اگر عارف‌سن

گورکی، مه‌رولر الیندن نه شکایت‌لری وار

اودا بیر زلفی سیه دلبرین آلوده‌سی‌دیر

که صداسیندا پریشانلیق اشارت‌لری وار

خوار، ظّن ائتمه، ساکین، موسیقی خادملرینی

اونلارین ذوقینه گیر، گور نه نزاکت‌لری وار

موسیقی غم داغیدیر، ذوق وئریر انسانه

درک قیلماز بونی اونلار کی، سفاهت‌لری وار

شاعرین، موسیقی خادملری‌نین، رسّامین

اینجه دقتله دوشون، گور، نه مهارت‌لری وار

موسیقی ذوقی هلاکولره، تاثیر ائتمیش

اوخو تاریخی، دوشون، گور نه روایت‌لری وار

بعضی نادان نه بیلیر موسیقی ذوقین، واحد!

چونکی جاهلدیلر، اولدوقجا جهالت‌لری وار

علی آقا واحد

ای ییخان، کؤنلوم ائوین، قیل حذر افغانیمدان

ائوین آباد اولا، ال چک دلِ ویرانیمدان

منی مجنون‌ایله فرهاده برابر توتما

من اولاردان‌دا، هنرله گئچه‌رم جانیمدان

بیرجه گَل گور، نه جفالار چکیرم زولفوندن

خبرین یوخدو سنین، حالِ پریشانیمدان

طعن ائدیر ائل منه «یارین نه وفاسیز چیخدی؟»

ای وفاسیز، دئمیرم من بونو اؤز یانیمدان

سانکی باشدان باشا، بیر شعله‌ی آهیم گئجه‌لر

شمعلر، اودلانیر، آهِ دلِ سوزانیمدان

نئیله‌رم من گولو، یا لاله‌نی، انصافیم وار

اونلارین هانسی گؤزه‌ل‌دیر رخ جانانیمدان

وطنیمده نئجه من ایسته‌مه‌ییم بیر گولو کیم

جانی جانیملا بیر اولسون، قانی‌دا قانیمدان

واحدم، عصریمیزین ایندیکی فرهادی منم!

کیم منی آیری سالار خسروِ خوبانیمدان؟

شاعر: علی آقا واحد

صابر! ای محترم بؤیوک شاعیر!

شعرده، نظم و نثرده ماهیر!

یازدیغین داهیانه مضحکه‌لر

گؤستریر خلق ایچینده معجزه‌لر

بیلیدیریر منجه هر کسه هنرین،

اوخونور هر بیر ئولکه‌ده اثرین

داد ائدردین همیشه: «حرّیت»!

او اسارتده گؤردیگین ملّت

ایندی آزاده عؤمر ائدیر خرّم،

بیتدی مظلومو آغلاداق ماتم...

ایندی بیر دربدر اوشاق یوخدور

اونلارین زحمتین چکن چوخدور

نا خلف بیلمه یوکسله‌ن ائلینی

قوردولار هر طرفده هیکلینی

بیرده سیزلارمی قلب مجروحین؟

بیزی البّته سئیر ائدیر روحین

بو تفاخر سنه کفایت‌دیر،

ملّتین ایسته ینجه راحت‌دیر

اؤلدون، افسوس‌لر، که بی‌حرمت!...

وئرمه‌دی وارلیلار سنه قیمت

گر اولایدین سووه‌ت زمانیندا

شرفین چوخدی کتله یانیندا

سنه قیمت قویاردی جمعّیت،

یاشایاردین همیشه بی‌منّت

نئجه شاعرلر ایندی خوش‌گذران

کچیریرلر، گونش کیمی خندان

بو بیزیمچون بؤیوک سعادت‌دیر

شانلی، تاریخی بیر شرافت‌دیر

شاعر: علی آقا واحد

فکرینده‌می، بیر گون گؤزه‌لیم، بیز سیزه گلدیک؟

سیزدن قاییدیب، سونرا برابر بیزه گلدیک؟

گُولدوک و دانشدیق گئجه‌نی، صبح آچیلینجا

بیر غنچه گول اوستونده، سیزینله سؤزه گلدیک

کئف چکدیگیمیز خاطره‌لر، وارمی یادیندا؟

گولشنده بیر آیدین گئجه‌ده، اوز اوزه گلدیک

خیلی دولانوب سئیرائیله‌دیک گول‌لر ایچینده

بیر-بیریمیزه چوخ عشوه‌لی، چوخ بامزه گلدیک

بیزکی، گؤزه‌لیم، جان دئیه‌رک، جان ائشیدیردیک

بس ایندی نه اولدو بیزه، یوخسا گؤزه گلدیک!!

نه سنده وار اول مهر و محبت، نه‌ده منده

سوندوک ایشیق اولدوز کیمی، سون منزله گلدیک

واحد، او گئچه‌ن گونلری، بیر مرّه اوُنوتدوق

لیکن یئنی دنیایه، بیز ایندی تزه گلدیک

شاعر: علی آقا واحد

ای اسیر دام غم، بیر گوشه‌ی مئیخانه توت

توتما زوهّادین مخالف پندینی، پئیمانه توت!

دیشله‌دیمسه لعلین ای قانیم تؤکن! قهر ائیله‌مه

توت کی قان ائتدیم، عدالت‌ایله، قانی قانه توت!

گر سنه افغانیمی بیهوده دئرسه مدّعی

اول سؤزه توتما قولاق، من چکدیگیم افغانه توت

قیلمازام زنجیر زلفون ترکین، ای ناصح! منی

خواه بیر عاقل خیال ائت، خواه بیر دیوانه توت!

ای اولوب سلطان، دئیه‌ن دونیادا مندن غیری یوخ

سن اؤزون بیر جُغد بیل، دونیانی بیر ویرانه توت

ای فضولی! دهر زالی‌نین فریبیندن ساقین

اولما غافل، ارگیبی ترپن، اؤزون مردانه توت

شاعر: ملامحمد فضولی

حسنون اولدوقجا فزون، عشق اهلی آرتیق زار اولور

حسن نه مقدار اولورسا، عشق اول مقدار اولور!

جنّت اوچون منع ائدن عاشقلری دیداردان

بیلمه‌میش کیم جنّتی عاشقلرین دیدار اولور

عشق دردیندن اولور عاشق مزاجی مستقیم

عاشقین دردینه درمان ائتسه‌لر بیمار اولور

زاهد بی‌خود نه بیلسین ذوقونو عشق اهلی‌نین؟

بیر عجب مئی‌دیر محبّت کیم ایچن، بیدار اولور!

عشق سئوداسینا صرف ائیلر فضولی عمرونو

بیلمزم بو خواب غفلتدن هاچان بیدار اولور؟

شاعر: ملامحمد فضولی

عشقدن جانیمدا بیر پنهان مرض وار، ای حکیم

خلقه پنهان دردیم اظهار ائتمه، زنهار، ای حکیم!

وار بیر دردیم کی چوخ درماندان آرتیقدیر منه

قوی منی دردیم‌له درمان ائیله‌مه، وار، ای حکیم!

گر باسیب ال نبضیمه، تشخیص قیلسان دردیمی

آل امانت، قیلما هر بی‌درده اظهار، ای حکیم!

گل منیم تدبیر بیهوده‌مده سن بیر سعی قیل

کیم اولام بو درده آرتیقراق گرفتار، ای حکیم!

گؤر تنِ عریان ایله احوالیمی هیجران گؤنو،

وار ایمیش روزِ قیامت، قیلما انکار، ای حکیم!

چکمه‌یینجه چاره‌ی دردیمده زحمت بیلمه‌دین

کیم اولور درمانِ درد عشق دشوار، ای حکیم!

رنج چکمه صحّت اوچون، ال فضولی‌دن گؤتور

کیم قبول صحّت ائتمز بؤیله بیمار ای حکیم!

شاعر: ملامحمد فضولی

آشیان مرغ دل، زلف پریشانیندادیر

قاندا اولسام ای پری! کؤنلوم سنین یانیندادیر

عشق دردیله خوشام، ال چک علاجیمدان طبیب!

قیلما درمان کیم، هلاکیم زهری درمانیندادیر

چکمه دامن ناز ائدیب افتاده‌لردن، وهم قیل!

گؤیلره آچیلماسین اللر کی، دامانیندادیر!

گؤزلریم یاشین گؤروب شور، ائتمه نفرت کیم بو هم

اول نمک‌دن‌دیر کی لعل شکّر افشانیندادیر

مست خواب ناز ائدیب جمع ائت دل صد پاره‌یی

کیم اونین هر پاره‌سی بیر نوک موژگانیندادیر

بس کی هجرانیندادیر خاصیت قطع حیات

اول حیات اهلینه حئیرانام که هجرانیندادیر

ای فضولی! شمع تک مطلق آچیلماز یانمادان

تابلار کیم سونبولوندن رشته‌ی جانیندادیر

شاعر: ملامحمد فضولی

غم دیاریندا اجل پیکی گذار ائتمز منه

یوخ سانیب واریم مگر کی اعتبار ائتمز منه؟

یار جور ائتمز منه اغیار تعلیم ائتمه‌دن

بالله اغیار ائیلین احسانی یار ائتمز منه!

داغیدیر هر لحظه برگ عیشیمی آهیم یئلی

هانسی ناحق ظلم‌دور کی روزگار ائتمز منه؟

عشق دردیله خوشام، ترک نصیحت قیل رفیق

من کی تریاکی مزاجم، زهر، کار ائتمز منه

چرخدن آشیرمادان یادینلا آه آتشین

قدر ائدیب گردون، شرردن زر نثار ائتمز منه

نقد جان تاراج غمدن ساخلاماق دشوار دیر

عشق تا سنگ ملامتدن حصار ائتمز منه

یاد لعلینله فضولی گؤزله‌ییب راه عدم

وار بیر تدبیری، اما آشکار ائتمز منه

شاعر: ملامحمد فضولی